Tag Archives: Tamil

‘Tamil-Korean Link is Age-Old’

By T Muruganandham Published: 20th May 2015 06:00 AM Last Updated: 20th May 2015 11:23 AM

Source: http://www.newindianexpress.com/cities/chennai/Tamil-Korean-Link-is-Age-Old/2015/05/20/article2823109.ece

A visitor checking out the exhibits displayed at the Korean Exhibition at Fort St George | D Sampath Kumar

A visitor checking out the exhibits displayed at the Korean Exhibition at Fort St George | D Sampath Kumar

CHENNAI:Just as Prime Minister Narendra Modi was recalling the age-old cultural and business relations between South Korea and India in Seoul on Monday, Kyungsoo Kim, Consul General of South Korea in Chennai, revealed that his country indeed had a link with Tamil Nadu from the first Century AD., at a function held at Fort St George. Speaking at the inauguration of exhibition titled Museums of India and Korea, Kim said strong evidence to this connection lay in the common words used in Korean and Tamil languages even today. He narrated an interesting incident that took place just a day before, on Sunday, when he was visiting Mahabalipuram. As he was walking along the sea-shore, Kim heard his son calling him. When he turned back, he realised that it was not his son, but another child who was calling him Appaa. He learned, to his surprise, that the two languages shared some common words.

In all, he claimed, there were around 4,000 words in Korean and Tamil that had similar meaning, indicating the age-old connection between the two countries. It was the French missionaries in Korea who first noted the similarities between the two languages. Many of the names of ancient colonies of Southern Korea were the exact counterparts of Tamil words. Exhaustive as it is, linguistic similarities were not all. The Consul General pointed out that the way both people built their hutments were the same, so were some of the household utensils like ural (a heavy stone or wooden mortar) and ulakkai (long heavy wooden pestle). Experts say that agriculture, pottery, beads, textile, turtle boats, and many ancient industries and cultures in the two countries have stunning similarities.These similarities, they add, are not coincidences. Early Tamil people migrated to the Korean peninsula around the first century AD, noted N Kannan, Orissa Balu and Dr Nagarajan, all experts on the topic.

The connect between the two cultures is believed to have started way back in CE 45, from the period of King Suro and Hok and Ayi of Pandian Kingdom. Incidentally, King Suro’s kingdom was named Karak, which has a Tamil (proto-Dravidian) meaning fish. “This view was confirmed by the Centre for Korean Studies at the University of Hawaii. Both languages are agglutinative, follow the subject-object-verb order, nominal and adjectives follow the same syntax, particles are post positional, modifiers always precede modified words are some of the common features,” they say.

Inaugurating the photo exhibition, R Kannan,  secretary, Culture, Museums, Tourism and Religious Endowments Departments, recalled the strong cultural connection between the two countries.

Earlier, Consul General Kim released a CD on the museums in Tamil Nadu for the student community. K Moortheeswari, Deputy Superintending Archaeologist, Archaeological Survey of India, said the CD would be distributed to all schools in Tamil Nadu free of cost if they approached the Fort St George museum.

The theme of this year’s International Museum Day is ‘Museums for a sustainable society’. It highlights the role of museums in raising public awareness about the need for a society that is less wasteful, more cooperative and that uses resources in a way that respects living systems, she added.

The exhibition will be on till the end of May.



Filed under Tamil Language

தேவடிகளார் ‘தேவடியா’ ஆனது எப்படி? – மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள்

Source for English: http://en.wikipedia.org/wiki/Devadasi

கோயில் திருப்பணிக்காகவும் சேவைக்காகவும் தங்களை முழுமையாக அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர்கள்தான் தேவதாசிகள் என்றழைக்கப்படும் தேவடிகளார்கள். பக்தி இலக்கியம் கோலோச்சிய ஆறாம் நூற்றாண்டு வாக்கில் இவர்கள் சமூகத்தினரால் மரியாதையாகப் பார்க்கப்பட்டனர். காலப்போக்கில் அந்த மரபின் வழி வந்தவர்களுக்குப் போதிய அங்கீகாரமும் கவனிப்பும் இல்லாமல், தேவதாசிகள் என்பவர்கள் மிகக்கீழ்த்தரமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டனர்.

தமிழ்க் கலாச்சாரத்துக்குச் செழுமை சேர்த்த ஒரு சமூக மரபு தன் சொந்த மண்ணில் இருந்து முற்றிலுமாக அழிந்து போனதன் பின்னணி

தமிழர் இசைகள், நடனங்கள் எல்லாம் கற்று தேர்ந்து அதை வாழையடி வாழையாக அழியாமல் பின்பற்றி வந்தவர்கள் தேவடிகளார். ஆனால்,
எந்த ஒரு உன்னதமான நிறுவனமும் கூட, சமூக விரோதிகள் அதனுள் சுதந்திரமாக ஊடாட அனுமதிக்கப்படும் பட்சத்தில் உருச்சிதைந்து, மிக மோசமான ஒரு நிறுவனமாகச் சீரழிந்து போய்விடும் என்ற உண்மையை தேவதாசி முறையின் அழிவு உணர்த்துகிறது.

தேவடிகளாரின் கடமை என்ன?

பாடல்கள் இசைப்பதும், நடனமாடுவதும்தான் கோயில்களில் அவர்களின் பொதுவான கடமைகளாக இருந்தன.

செல்வத்தை கொள்ளையடித்தல், கிறித்துவத்தைப் பரப்புதல், மக்களைக் கூலியாளிகளாக்குதல் போன்ற கொள்கைகளோடு பிரிட்டிஷ்காரர்கள் தமிழ்நாட்டிற்குள் நுழைந்தனர். அதனால், தமிழர் மரபுகள் எல்லாம் தவறான முறையில் சித்தரிக்கப்பட்டது. அதில் ஒன்றுதான் தேவடிகளார் முறை. தேவடிகளாரை காசுக்காக தெருவில் ஆடும் கீழ்த்தரமான பெண்கள் என கருதினர்.

சோழர் காலத்தில் தேவடிகளார்?

தேவடிகளார் என்பவர் ஆண்களும் பெண்களும், இறை தொண்டுக்காகவும் கலை தொண்டுக்காகவும் சமூக சேவைக்காகவும் தங்களை அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர்கள் ஆவர். தஞ்சாவூர் பெரிய கோவிலில், 400 தேவடிகளார் (ஆண்கள் பெண்கள், இசையாளர், நடனக் கலைஞர்கள் போன்றோர்) சோழர் காலத்தில் இருந்ததாக கல்வெட்டுகள் கூறுகின்றன.

நட்டுவானர்கள் எனப்படுபவர்கள் தேவடிகளார்க ஆடுவதற்கு இசையமைப்பவர்கள் ஆவர். ஆகம முறைப்படி கோவில்களில் பாட்டும் நடனமும் தேவையான ஒன்று. ஆட்டமும் பாட்டமும் உள்ளக் களிப்பை ஏற்படுத்தும். மேலும், அவை தான் ஒரு இனத்தின் அடையாளம். அந்த அடையாளத்தைப் பேணி காத்து வந்தவர்கள் தான் தேவடிகளர்.

பிரிட்டிஷ்காரர்களின் சதி

1882-ஆம் ஆண்டு கிறித்துவ சமயத்தைப் பரப்புபவர்கள் தேவடிகளார் மரபை விபச்சாரிகள் என்றும், சமூகத்தின் பேய்கள் என்றும் முத்திரை குத்தினர். கோயில்களில் நடக்கும் பாட்டுக் கச்சேரிகள் எல்லாம் தடை செய்யபட்டன. உண்மையில், இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ்காரர்களால் நிறைய விபச்சார விடுதிகள் நடத்தப்பட்டதன் ஆதரங்கள் வெளிப்படையாக உள்ளன. இதனால், நிறைய பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகள் கடுமையான நோய்களுக்கு உள்ளாகினர். இதற்கு காரணம் தேவடிகளார் என்றே குற்றம்சாட்டினர்.

இதனால், பிரிட்டிஷ்காரர்கள் தேவடிகளார்களை பல கொடுமைகள் செய்து துன்புறுத்தி விபச்சாரிகள் என்று பதிவு செய்ய வைத்தனர். தேவடிகளார்களுக்கு நோய் இருப்பதாகக் கூறி, அவர்களைக் கைது செய்து மருத்துவமனைக்கு அழைத்து செல்வதாகக் கூறி இழுத்து சென்றனர். அதோடு, அந்த தேவடிகளார்கள் காணாமல் போனார்கள். அவர்களின் குடும்பத்தார் கண்ணில் படவே இல்லை.

தேவடிகளார் சமூக சேவகம் செய்தார்கள்?

தேவதாசிகள், பொதுமக்களுக்கான சமூக சேவைகளை மேற்கொண்டனர் என்று சாசனங்கள் பதிவு செய்துள்ளன. விண்ணமங்கலம் என்ற கிராமத்தின் நீர்த்தேக்கம் ஆண்டுதோறும் ஆழப்படுத்தப்பட்டு மராமத்துப் பணிகளும் செய்து வரப்பட்டன. இரண்டு தேவதாசிகளான நாற்பத்தி எண்ணாயிரம் பிள்ளை மற்றும் அவருடைய சகோதரி மங்கையர்க்கரசி ஆகியோர் ஏரி நீரில் மூழ்கியிருந்த நிலங்களைத் தங்களின் செலவில் மறுபயன்பாட்டிற்குக் கொணர்ந்துள்ளனர். அன்னநாடு என்ற இடத்தில் அவர்கள் திருந்திகை நதியை மூடச்செய்து, நீர்த்தேக்கத்தைத் தோண்டி ஆழப்படுத்தி, கால்வாய் அமைத்து பின் நிலத்தை மீட்டெடுத்தனர்.

திருவிழாக்களிலும், இறை காரியங்களிலும் தேவடிகளாரின் வருகை மிகவும் உன்னதமாகக் கருதபட்டது. அவர்களின் பிள்ளைகள் சமூகத்தில் உயர்வாகப் போற்றப்பட்டனர். ஆனால், இப்பொழுது அவர்களின் நிலை முற்றிலும் தப்பான ஒன்றாகி விட்டது. விபச்சாரம் செய்பவர்கள் தேவடிகளார் என்று மாறிவிட்டது. இன்றைய நிலையில் தேவடிகளார் மரபு அழிந்து விட்டது என்றாலும், அவர்களின் புகழ் மறைந்து அவர்கள் கீழ்த்தரமானவர்கள் என்றே அறியப்படுகின்றனர்.

விபச்சாரிகளை தேவடியாள் (தேவடிகளார் என்ற சொல்லின் திரிபு) என்று அழைக்கின்றனர். தமிழர் கலையைக் கட்டி காத்த இந்த பெண்கள் பிரிட்டிஷ் காரர்களின் கொடுமையால் அழிந்தனர். அவர்கள் புகழும் அழிந்து விட்டது.

(இந்த கட்டுரை பல ஆங்கில ஆய்வு கட்டுரைகளில் இருந்து மொழிப்பெயர்க்கப்பட்டது)


Filed under Tami Country

Ancient temple in Madivala,Bangalore – Chola period structure

Ancient temple; bustling junction

History: That’s Madivala in Bangalore. The temple is said to be a Chola period structure, making it one among Bangalore’s oldest. The earliest record dates to 1247 AD and refers to lands donated ”below the big tank of Vengalur” by a resident of ‘Veppur’ (Begur), writes Meera Iyer

For Bangaloreans, ‘Silk Board’ is probably synonymous with ‘traffic jam’.

Non-Bangaloreans perhaps conjure up images of silk when they hear these words. Almost certainly, an 800-year-old temple is not what you would associate with that bustling junction… which makes the Someshwara temple one of IT city’s best kept secrets.

The temple is in old Madivala, a place where shops and houses open out onto narrow lanes that twist this way and that, and where children still play cricket in the bylanes. And while traffic-induced chaos reigns supreme at the Silk Board junction, peace and quiet hold sway at the Someswhara temple a mere kilometre away.

The stone temple is said to be a Chola period temple, making it one among Bangalore’s oldest. And there is ample proof of its antiquity. Large portions of its outer walls are covered with inscriptions in Tamil and Grantha (an old script used to write Sanskrit) characters, attesting to the temple’s age. The earliest record dates to 1247 AD and refers to lands donated “below the big tank of Vengalur” by a resident of ‘Veppur’ (modern-day Begur). Other inscriptions seem to have followed in quick succession, recording grants made during the reigns of Hoysala king Ballala III and Chola king Rajendra. One record, from 1365, mentions a land grant at Tamaraikkirai (meaning ‘the banks of the lotus pond’ in Tamil). Epigraphy expert H S Gopala Rao, Secretary of the Karnataka Itihasa Academy, points out that this is the old name for what we today know as Tavarekere.

Apart from its obvious age, the Madivala area may have much else to boast about. Gopala Rao mentions how inscriptions have been found elsewhere in Bangalore which suggest that the illustrious Krishnadevaraya, the most famous king of the Vijayanagar empire, himself spent some time in Madivala.

Today, though, there are no trappings of royalty, either in Madivala or in the Someshwara temple. The temple underwent extensive renovations five years ago, but as Gopala Rao says, fortunately, the inscriptions were largely unharmed. The temple’s outer walls that carry the inscriptions and also idols of various gods including Ganesha, Durga and Vishnu, remain unaltered.

Inside, apart from shiny new flooring, the garba griha and artha mantapa were untouched. These inner chambers still remain small and darkened spaces that encourage a personal and intimate communion with the Lord.

Apart from four carved pillars, the artha mantapa has a large and elegantly proportioned granite Nandi facing the linga. Behind the Nandi, the eastern wall of the temple has a small opening that is directly in line with the linga.

In the days before Madivala was engulfed in buildings, the sun’s rays entered through this small opening to illuminate the linga. According to the priest, K Achyuta Rao, the temple’s deity is a Swayambhu linga, i.e., it is said to have manifested itself without any human agency.


Leave a comment

Filed under Tami Country